De echo
Toen ik zes jaar was ging ik met mijn ouders naar een vallei in de rivierbekken van de Dordogne in Frankrijk. Traag als ik was liep ik niet alleen achteraan, maar stelde ook nog eens de hele dag vragen. Ik was als het ware in de fase van een kind van drie blijven hangen. Als kind vond ik het allemaal fantastisch: de spanning dat we misschien wel een slang zouden tegenkomen, het klauteren over de rotsen en het beklimmen van kleine watervallen. Vanuit mijn perspectief waren het echter bijna onoverkomelijk hoge watervallen…
Na een paar kilometer, en een paar handjes heerlijke, verse druiven kwamen we voldaan bij een mergelgrot aan. Samen met mijn vader ging ik op onderzoek uit. Uit alle macht probeerde mijn vader me bij de hand te houden, maar tevergeefs. Eigenwijs als ik was rukte ik me steeds weer los van zijn greep en huppelde vrolijk rond. Ik inspecteerde alles, hoog laag, links rechts… alles was interessant. Na een kwartier was ik bij een donkere, diepe geul aangekomen en enthousiast riep ik mijn vader die tot mijn verbazing op nog geen meter afstand achter me stond. ‘Pap!’… een paar seconden later hoorde ik tot mijn schrik nog een keer ‘Pap’…
Mijn vader zag m’n geschrokken gezicht en vertelde mij dat het mijn eigen stem was. Ik vond het maar vreemd, maar niet vreemd genoeg om nog een paar keer zo hard mogelijk te schreeuwen. Mijn vader deed gezellig gek mee aan de dolle dwaasheid en samen zorgden we voor een aardige weerklank. Toen we later terugliepen vertelde hij me als in een soort preek, wat hij normaal gesproken alleen deed als ik iets verkeerd had gedaan, dat het later in het leven ook zo werkt.
“Behandel anderen zoals je door hen behandeld wil worden”
Jaren later begreep ik wat m’n vader nou eigenlijk bedoelde. Natuurlijk had m’n vader de uitspraak niet verzonnen, maar hij gaf me op jonge leeftijd al een belangrijke les mee. Het zorgde er in de puberteit niet voor dat ik iedereen klakkeloos respect gaf, maar het zorgde er wel voor dat het de rest van m’n leven een onderdeel van mijn karakter werd. Dat wist mijn vader. Hij wist mij te prikkelen en geloofde dat zijn zoon vatbaar was voor praktische voorbeelden en mooie verhalen.
