De zomer komt er weer aan en dat is het perfecte moment om enkele vakantietips te bespreken die ervoor kunnen zorgen dat je vakantie een reis wordt en waarmee je jouw vakantie nog unieker, goedkoper of leuker kunt maken.

Goedkoop reizen

• Allereerst loont het om veel vliegtickets met elkaar te vergelijken. Goede websites zijn momondo.nl, chaser.com, skyscanner.nl, airasia.com en orbitz.com. Ze zorgen voor beduidend lage ticketprijzen waardoor je geld overhoudt voor de vakantie!
• Als je een ticket of een hotel gaat boeken, doe dit dan op een andere computer waarop je hebt gezocht. Soms onthoudt de computer via cookies je keuzen waardoor de prijs omhoog gaat. Een andere computer ondervangt dit probleem.
• Als je alleen wilt vliegen en geen gebruik wilt maken van een hotel, kan het soms toch voordeel opleveren om te zoeken naar een vlucht met hotel. Dit zijn package deals die ervoor kunnen zorgen dat de reis in zijn geheel daalt in prijs.
• Sommige landen zijn lastig te bereiken en daardoor wel heel interessant. Zoek een wereldstad in de buurt waar je goedkoop naartoe kunt vliegen en pak een bus of trein die je naar de bestemming kan brengen. De reis over land is vaak avontuurlijk en onvergetelijk. Als je bijvoorbeeld naar Chengdu vliegt in China en daar een mooie treinreis of vliegreis boekt, kun je voor 600 a 700 euro vanaf Nederland in Tibet zijn. Vanaf Nederland is dit vaak al minstens 1.100 euro. Via Mexico City ben je voor 700 euro in Guatemala of Belize. Via Singapore kom je in Maleisië en via Delhi in Nepal. Combinaties te over!

Geld verdienen

• Veel intercontinentale vluchten worden overboekt, niet via vakantieorganisaties zoals ArkeFly, maar wel via KLM bijvoorbeeld. Dat brengt wat risico’s met zich mee, maar als je extra tijd hebt, en je vakantie terug wilt verdienen is het misschien een leuke optie. Als je achteraan in de rij staat voor je vlucht, en het is een populair moment om te vliegen, is de kans groot dat je niet meer mee kunt. De maatschappij is verplicht je hiervoor een schadevergoeding te geven. Die is meestal 300 euro of dollar aan vliegvouchers per persoon met een overnachting, diner en vervoer van een 5-sterren hotel. Als je dit doet, heb je je volgende vakantie al bijna terugverdiend.
• Als je op vakantie gaat, kun je gebruik maken van de appartementen, studio’s en huizen van anderen door te gaan couch surfen of door je overnachting te regelen via bijvoorbeeld airbnb.com. Hierdoor zit je vaak voor een veel lagere prijs op een leuke plek op je bestemming. De veelzijdigheid is groot, er zijn landhuizen met zwembaden en kleine appartementjes. Aan de andere kant kun je je eigen woning weer aan andere toeristen aanbieden als jij weg bent. Zo kun je geld verdienen aan je huis als je er zelf niet bent! Omdat het via deze website gebeurt, kun je zelf bepalen wie je wel of niet in je huis wilt hebben en is het veilig.

Leuke souvenirs en ervaringen

• Een van de leuke dingen aan reizen, is het eten van aparte en heerlijke gerechten. Vaak is het echter moeilijk of duur om deze authentieke gerechten weer terug te vinden in restaurants in Nederland. Daarom is het leuk om ter plekke een kooklesje te vragen of de hulp in te roepen van iemand die precies weet hoe je die perfecte Goulashsoep of Tom ka kai nu maakt. Ga naar de plaatselijke supermarkt, spreek iemand aan en vraag of ze je de goede ingrediënten kunnen aanwijzen en tips kunnen geven om dat gerecht te maken dat je graag wilt. Ze stellen het erg op prijs dat je zo geïnteresseerd bent en kunnen je vaak de kneepjes van het vak leren. Eenmaal thuis kun je door middel van kleur, geur en smaak weer terug op vakantie zijn. Daarnaast is het leuk om een thema avond te houden voor vrienden thuis en zo op een leuke manier je reisverhalen uit de doeken te doen.
• Als je ervoor kiest naar een all inclusive resort te gaan, word je soms sterk afgeraden om van het terrein af te gaan. Hierbij wil ik je sterk aanraden om van het terrein af te gaan. Per resort verschillen de redenen, maar vooral resorts in de Dominicaanse Republiek staan er om bekend de gasten bang te maken met verhalen over onveiligheid. Het resort verlaten zorgt ervoor dat je een land echt leert kennen, dat je vaak goedkoper en beter kunt eten en dat je authentieke souvenirs kunt kopen die goedkoper zijn en die de plaatselijke bevolking helpen.
• Wissel gegevens uit met plaatselijke bevolking. Zo kun jij hen Nederland laten zien als zij langskomen, het geeft je een kans iets terug te doen als zij heel gastvrij en vriendelijk zijn geweest. Daarnaast is het leuk om af en toe op de hoogte te blijven van de dingen die gebeuren op de plek waar je het zo naar je zin had.

Als jij ook goede tips hebt, plaats ze dan vooral in de reacties! Anders; fijne vakantie!

Goeiestijl.nl wordt maandelijks door duizenden bezoekers bezocht. Om alle bezoekers tevreden te houden, zijn wij altijd op zoek naar schrijvers die iets toevoegen aan ons team. Ben jij een gepassioneerde schrijver die positief in het leven staat,  bijzonder leergierig is en  openstaat voor feedback? Meld je dan aan bij ons! Schrijven voor ons is een goede investering in jezelf.

Zie jij dit als je in de spiegel kijkt?

• Een nieuwsjunk?
• Een olympische surfer?
• De nieuwe Nico Dijkshoorn?
• Iemand die zich onderscheidt van de rest?
• Gepassioneerd schrijver?
• Iemand met een positieve instelling?
• Iemand met een uitgesproken mening?
• Iemand met humor, creativiteit en enthousiasme?

Dan zijn we op zoek naar jou. Meld je aan via ons contactformulier. Na aanmelding nemen wij zo snel mogelijk contact met je op.

Wat biedt Goeiestijl.nl haar columnisten?

• Eeuwige roem.
• Een platform om je ideeën en meningen te publiceren.
• Exposure; onze artikelen worden goed gelezen en gedeeld.
• Deelname aan brainstormsessies en inspiratie-avonden.
• Een leerzame en inspirerende omgeving om een betere columnist te worden.

Wat we vragen van columnisten?

• Minimaal twee artikelen per maand.
• Betrokkenheid bij de Goeiestijl.nl community: reageren op reacties, meepraten, meedenken, delen artikelen via jouw social kanalen et cetera.
• Een creatieve en onderscheidende pen.

Veel mensen hebben het gelezen; Angelina heeft haar borsten weg laten halen omdat ze een gen bij zich draagt dat de kans sterk vergroot (85%) om borstkanker te krijgen. Het is een drastische beslissing op het moment dat je niets mankeert, maar daarmee ook heldhaftig en inspirerend.

Onderzoek loont

Veel vrouwen zouden hetzelfde doen. Goede voorzorgsmaatregelen treffen om te zorgen dat je later niet in de problemen komt die voorkomen hadden kunnen worden. Maar veel vrouwen zouden het ook niet doen. Als het gaat om kanker worden mensen huiverig en zien de dood al in de ogen. Sommige mensen zouden een gen kunnen dragen (hun ouders hebben bijvoorbeeld kanker gehad die overdraagbaar is op volgende generaties), maar laten zich niet onderzoeken omdat kanker dan misschien buiten de deur zou blijven. Je in dit geval niet laten onderzoeken is niet slim. Het is misschien in eerste instantie wel prettig, maar het lost niets op. Kanker heeft tijd nodig zich te ontwikkelen. Hoe langer je wacht en niets doet, hoe ernstiger de gevolgen kunnen zijn.

Een zieke beroemdheid           

Heeft het zin dat een beroemdheid hiermee naar buiten komt? Waarschijnlijk wel. Zolang wij groengele kauwgom en bier met kokosnootsmaak kopen en een zongebruinde bekende kop het ons maar aanprijst, bereikt het dit effect waarschijnlijk ook voor goede doeleinden. Er zal kritiek zijn op het stuk van Angelina, er zal schamper gelachen worden. Maar er zullen ook mensen geraakt en geïnspireerd zijn. En zij kunnen levens redden. Want onderzoek doen en kanker onder ogen komen, kunnen het verschil maken tussen leven of dood.

Hoe kun je echt vrij denken? Wat heb je nodig om los te komen van vaste gewoonten? Neem in ieder geval afstand. Afstand van waar je mee bezig bent. Probeer even stil te staan bij het grotere plaatje. Denk na over wat belangrijk voor je is.

Onzeker maar vrij

Heel vaak zijn we geneigd zo druk te zijn met dagelijkse dingen, dat de allerbelangrijkste dingen er bij inschieten. Laat onbelangrijke zaken los, ook al levert dit onzekerheid op. In onzekerheid schuilt een hele mooie vrijheid. Zonder onzekerheid en het onbekende wordt alles een herhaling van zetten. Omarm de onzekerheid. Maak je los van vaste gewoontes die weinig betekenen.

Nieuwe ontdekkingen

Door op tijd afstand te nemen van waar je druk mee bent, zorg je ervoor dat je de vrijheid hebt om belangrijke keuzes te maken. Vrijheid maakt nieuwe ontdekkingen mogelijk. Vrijheid schept ruimte voor creativiteit en nieuwe ervaringen. En alleen dan kan opwinding, avontuur en mysterie zich openbaren. Wow.

In afstand nemen ligt de wijsheid van onzekerheid besloten. – Deepak Chopra

Als je een mijlpaal hebt bereikt waarin je tien jaar samen bent, maar niet uitgeblust achter de geraniums zit, krijg je vragen. Iedereen, vooral vrouwen, willen het weten: hoe doe je het toch? Wat is het geheim van liefde? Nu, als ervaringsexpert, kan ik schrijven wat het voor mij is. De wijze lessen uit het leven en wijze lessen van vrienden en familieleden.

Aantrekkingskracht

Het begint bij aantrekkingskracht. Het heeft niets te maken met een ‘type’, aantrekkingskracht overkomt je. Het kan een brunette zijn, terwijl je type; blauwe ogen, blond haar is. Hoe weet je of je je nog steeds aangetrokken voelt? Als je samen door de stad loopt, ben je trots om naast die persoon te lopen. Je kunt nu iedereen tegen komen; een oude liefde, een collega of familie. Het maakt niet uit; dit is jouw partner en hij of zij hoort bij jou. Een tweede manier om te weten of je het hebt, is op een plek met heel veel mensen. Een festival, een grote feestzaal. Van alle gezichten valt dat van haar op. En eigenlijk alleen dat van haar. Haar lach, haar ogen, haar haren. Het is of er een lijntje tussen jullie loopt. Of op straat, toevallig hoor je in de verte zijn lach. Onmiskenbaar zijn lach… en je wilt er naartoe. Aantrekkingskracht verdwijnt niet zomaar, de acties van een persoon kunnen veranderen, maar aantrekkingskracht is niet ineens weg.

Bij elkaar blijven

De kunst om bij elkaar te blijven, is om er niet te veel mee bezig te zijn. Als je op een feestje bent en alles is leuk, is er geen reden om te gaan. Als het feestje niet leuk is en de gastheer dringt aan om te blijven, blijf je misschien wel hangen, maar je kijkt niet terug op een leuk feestje. Als je het omdraait en er vanuit gaat dat elke dag de laatste dag zou kunnen zijn waarop jullie bij elkaar zijn, kun je vol genieten van wat je hebt. Als het dan toch voorbij gaat, zul je geen spijt hebben maar terugkijken op een periode waarop je alles uit de relatie hebt gehaald. Je kunt een vogel in een kooi houden en genieten van je bezit. Maar de kunst is om de kooi zo mooi en fijn te houden dat de vogel steeds terug wil komen, maar ook vrij is om te gaan. De vogel kiest er steeds zelf voor om te blijven en dat is een mooier gevoel dan wanneer je het gevangen houdt.

Aantrekkelijk blijven

Dit gaat niet (alleen) om uiterlijk, maar (ook) om andere dingen. In een relatie maken grote discussies over het leven, plaats voor langere discussies over de was. Dat is normaal en geeft niets. Maar als je wilt dat je partner enthousiast over jou blijft, kan het geen kwaad om aantrekkelijk te blijven. Vind jij het leuk om na een dag werken een ontvangst te krijgen van gezeur? Misschien wel terecht gezeur, maar het is niet leuk. Vind jij het leuk als je een avond met vriendinnen of vrienden weggaat, na te moeten denken over je thuiskomst en berichtjes die je nog naar het thuisfront ‘moet’ sturen? Jij hebt aandacht nodig en voor je partner is dat niet anders. Spreek af dat je mag zeggen dat de ander de laatste tijd nogal zeurt. En doe af en toe gewoon alles in huis, zonder hiervoor een week lang klopjes op je schouder voor te verwachten. Het kan ook fijn zijn om je partner tijd en rust te gunnen.

De meeste dingen waarop het stuk kan lopen, komen voor mij terug op deze drie principes. Je kunt verwachten dat de ander verandert, maar door aan jezelf te werken, ben je al de helft verder. Valkuilen hangen vaak samen met bezitterig gedrag of juist het tegenovergestelde. Vrouwen kunnen onuitstaanbaar worden door almaar aandacht te willen. Mannen kunnen onhandelbaar zijn als ze weer even weg moeten om het huis maar uit te zijn. Begrijpen en accepteren dat dat zo is en dat jij zo bent, is de start in een mooie vruchtbare relatie.

Eerlijk is eerlijk, ik ben altijd eerlijk. Je kunt mij nooit op een leugen betrappen. Zelfs niet op een leugentje om bestwil. Vraag me naar de bekende weg en ik stuur je zonder omweg naar de gewenste bestemming. Liegen komt niet voor in mijn leven, de waarheid is simpelweg veel mooier. Het maakt mijn leven makkelijker; ik hoef niet na te denken of ik iemand ooit een geromantiseerde versie van de waarheid heb verteld en kan dus ongecensureerd mezelf zijn. Dat scheelt een heleboel stress en extra denkwerk.

Ideaal

Het lijkt ideaal: een leven zonder leugens. Toch kom ik mezelf, zonder dat ik lieg, regelmatig tegen. Wat antwoord ik, tijdens een sollicitatiegesprek, op de vraag wat mijn laatst verdiende loon was? De waarheid. Mijn nieuwe werkgever had 3.000 euro bruto in zijn hoofd maar door mijn oude salaris – 2.200 euro bruto – kon hij toch echt niet meer betalen dan 2.350 euro. Een leugen gecreëerd door mijn eerlijkheid.

Onmogelijk

Een verrassing voor mijn ouders organiseren en het geheim houden, is voor mij echt een onmogelijke opgave. Zeggen dat mijn vriendin het mooiste meisje ter wereld is, dat ik vanavond toch echt moet overwerken of dat ik te laat ben omdat de brug open stond… het gaat mij niet lukken.

Principieel

Ik ben blij met mijn anti-leugen principe, maar of ik er – persoonlijk – altijd baat bij heb… ik denk het niet. Het zou een stuk gemakkelijker zijn als iedereen altijd de waarheid zou vertellen. Rechtszaken worden eenvoudig opgelost, frauderen gebeurt niet meer en vreemd gaan wordt voorgoed verbannen. Geen leugens waardoor iedereen zich vertrouwd, veilig en op z’n gemak kan voelen. Heerlijk lijkt het mij!

Helaas is het nog niet zover. Tot die tijd blijf ik de waarheid vertellen. Een eerlijke wereld begint tenslotte bij jezelf.

“Schatje!?”, gil ik gefrustreerd door het huis. “Dat stomme ding doet het WEER niet. Het vreet mijn papier op en zegt dat de inkt op is, maar ik heb die belachelijk dure dingen NET vervangen!” Ondertussen kotst mijn printer een gehavend en gekreukt, volledig met inkt besmeurd A4′tje uit. “Kom me alsjeblieft helpen lief, want ik flikker dat ding echt met computer en al het raam uit!”

Printers zijn evil

Ik ben er van overtuigd dat printers regelrecht uit de hel komen om ons leven, hier op aard, te verzieken. Printers zijn ogenschijnlijk mooie uitvindingen. We hebben mooie boeken, grafische posters, de mogelijkheid die leuke foto vandaag nog in te lijsten. Die printer is zogenaamd onze beste vriend. De realiteit is vaak anders. Printers zijn in realiteit Satans manier om te zeggen dat je nóóit meer op tijd je scriptie in zal leveren, je die offerte pas vijf minuten ná de deadline op de post kunt doen en je totaal incapabel bent als het gaat om techniek. Ook al ben je dat niet. Printers hebben één doel en dat is ons normale mensen tot waanzin drijven.

Drie keer zo evil

Dat beeld werd gister nog eens extra onderstreept door het laatste nieuws over 3D printers. We hebben door de komst van 3D printers de mogelijkheid huizen te printen, om bijvoorbeeld slachtoffers van een natuurramp snel van onderdak te voorzien. We hebben de mogelijkheid eten te printen voor de minder bedeelden. We hebben de mogelijkheid om protheses te printen voor de slachtoffers van de aanslag in Boston. Maar in plaats van al dat moois, printen wij wapens. Cody Wilson van Defense Distributed plaatst afgelopen week trots een video op YouTube waarin hij een door hem ontwikkeld en 3D geprint pistool presenteert… Ik ben er stil van. Printers komen uit de hel en kunnen aan de voet staan van de ondergang van de mens.

Een beetje liefde

Mijn vrouw komt verontrustend snel met mijn vers geprinte, nog na dampende script in haar handen naar me toe. Nagelbijtend kijk ik haar aan, “Is het gelukt?“. “Tuurlijk”, zegt ze. “Het heeft gewoon een beetje liefde nodig.” En ze geeft me mijn perfect glanzende scriptie aan.

Woorden die blijven hangen. Misschien moet Cody eens met zijn vrouw gaan praten. Wellicht heeft hij ook gewoon een beetje liefde nodig.

The video cannot be shown at the moment. Please try again later.

Twee mannen, allebei ernstig ziek, liggen in dezelfde ziekenhuiskamer. De ene man mocht één uur per dag rechtop zitten om het vocht uit zijn longen te krijgen. Zijn bed was naast het enige raam. De andere man lag alleen maar plat op zijn rug, de hele dag door. De mannen praatten uren aan een stuk. Ze spraken over hun families, vrienden en rijke ervaringen.

Wat een uitzicht

Elke middag als de ene man rechtop in zijn bed zat, benoemde hij op een aansprekende wijze wat hij door het raam kon zien. De verhalen deden de andere man erg goed. Gedurende dit uur werd hij steeds weer verblijd door alle activiteiten en de kleur van de buitenwereld. Hij kon het in gedachten zo voor zich zien.

Het fantastische uitzicht op een park met een prachtig meer. Eenden en zwanen zwommen in het water. Kinderen speelden, jonge geliefden zaten op het grasveld, grote oude bomen sierden het landschap en er was een fraai uitzicht op de skyline van de stad. Wow.

De leegte en de muur

Dagen en weken gingen voorbij. Totdat de man bij het raam ‘s nachts in zijn slaap vreedzaam was overleden. De man werd van de kamer gehaald. En zodra het passend leek, vroeg de andere man of zijn bed bij het raam mocht staan. De verpleegster vond dit goed en verplaatste het bed met de man.

Langzaam richtte de man zich op om zelf het fraaie uitzicht te kunnen zien. Maar er was helemaal geen uitzicht. Het keek direct uit op een muur.

Bemoedigen

Verbaasd vroeg hij aan de verpleegster waar het uitzicht was gebleven waar de overleden man altijd over sprak. De verpleegster antwoordde dat de man blind was en de muur niet eens kon zien… Ze zei: ‘Misschien wilde hij u alleen maar bemoedigen…’

Bron: onbekend

Ik beken dat ik dagenlang heb getwijfeld over een andere titel. Maar ineens, wachtend bij de spoorwegovergang, schoot de titel mij te binnen. Je kent het gevoel misschien wel. Einde twijfel, heerlijk! En ik heb zelfs een manier gevonden om mijn oorspronkelijke titel – ‘Zeg, ben ik soms een arrogante kwast?’ – in deze column te verwerken.

Wie ben jij?

Als ik jou wil bereiken, moet ik aansluiten bij jouw belevingswereld. Nu denk ik wel iets van je te weten. Volgens mij ben je geïnteresseerd in columns, schrijven en taal. Grote kans dat je een jurylid bent van Goeiestijl.nl en mijn tekst nu beoordeelt. Misschien ben je één van de deelnemers aan de schrijfwedstrijd die benieuwd is naar de winnende column. Of je bent gewoon een leuk, positief ingesteld mens. Zit ik er ver naast?

Wat ik me bij iedere boeiende column op Goeiestijl.nl afvraag is: wie ben jij eigenlijk Blikopener, Duplex, Fruittella, Tegendraads, Versgeperst en Weegschaal? Ben je bang dat je minder serieus wordt genomen als je ware identiteit bekend is? Als je ook maar een beetje op mij lijkt, is je antwoord ‘ja’.

Wie ik ben

Anonimiteit kan ik vergeten, omdat mijn naam als finalist van de schrijfwedstrijd op de site staat. Wil je mij nu toch even serieus nemen onder de schuilnaam Schoenmaker? Ik kies deze naam niet omdat ik een halve zool ben, maar omdat ik geloof in ‘schoenmaker blijf bij (wie) je leest’ en ‘practice what you preach’. Ik maak het mijzelf niet gemakkelijk, want ik mag van mezelf niet te serieus zijn terwijl ik serieus genomen word. Mijn vrouw begrijpt dit heel goed, getuige het volgende gesprek:

Ik: “En, denk je dat ik de schrijfwedstrijd ga winnen?”
Saskia: “Sorry schat, maar ik denk het niet.”
Ik: “Hoezo niet?”
Saskia: “Ik begreep je column pas na twee keer lezen.”
Ik: “Was het alweer te verwarrend?”
Saskia: “Ja, en zeg nou zelf, dit is toch ook een absurd verhaal?”
Ik: “Wat bedoel je precies?”
Saskia: “Ik bedoel, dit gesprek van ons, wat voegt dat nou toe?”
Ik: “Mag ik dit gesprek gebruiken dan?”
Saskia: “Natuurlijk, zolang je mijn echte naam maar niet gebruikt.”
Ik: “Dankjewel Merijn, dat komt in orde.”

Mijn bekentenis

Ik verspil mijn energie als ik met hoogdravende stukjes een doorbraak probeer te bereiken in het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Daar begin ik dus niet aan. Toch moet ik bekennen dat dit wel mijn stoutste droom is als schrijver. Op dit moment zie ik het winnen van de eerste Goeiestijl schrijfwedstrijd als een stap in de goeie richting. En een glimlach op jouw gezicht als de grootste beloning.

Geschreven door Miro Peters, Naarden

Het is vandaag 4 mei. Geen dag als bijna iedere andere dag maar een memorabele dag. Het is de dag die bij bijna iedereen bekend is als Dodenherdenking. De dag dat de doden die gevallen zijn in de Tweede Wereldoorlog herdacht worden. Een dag dat we twee minuten stilstaan en de vlag overal halfstok hangt. Voor iedereen die het grootste offer voor de vrijheid gaf.

Herinneringen

Ik herinner me maar weinig dingen echt goed uit mijn jongste jaren op deze aarde. Zo werkt het blijkbaar met het brein. Maar één van de dingen die ik altijd goed onthouden heb, zijn de indrukwekkende verhalen van mijn beide opa’s over het leven tijdens de oorlog. Twee intens lieve en geweldige mensen die ik helaas veel te kort heb mogen meemaken in mijn leven. De verhalen van beide opa’s waren verschillend maar hadden een paar dingen gemeen. Ze waren faliekant tegen de bezetting en deden alles wat ze konden om zich hier tegen af te zetten.

Mijn opa’s

Ik herinner me een verhaal van mijn opa waarin hij over zijn ouders vertelde. Zijn vader overleed voor de oorlog waardoor zijn moeder alleen voor het gezin moest zorgen. Normaal gesproken al een immense opgave maar in de oorlog was het een ware hel. Het zorgde ervoor dat de moeder van mijn opa stierf van de honger. Ze koos voor haar gezin ten koste van zichzelf.  Ik lees deze twee zinnen nog een keer en voel een bijna oncontroleerde woede – een extreem gevoel van onrechtvaardigheid – naar boven komen. Mijn opa is na de dood van zijn moeder in het verzet gegaan maar werd daarna opgeroepen om te gaan werken in Duitsland. Hij heeft gehoor gegeven aan de oproep en het treinkaartje naar Duitsland in ontvangst genomen. Op de bewuste dag is hij de trein naar Duitsland ingestapt. Maar net voordat de trein vertrok, is hij eruit gesprongen, naar een ander perron gerend en heeft hij de trein naar Leeuwarden gepakt waar hij is ondergedoken. En ook vanuit daar heeft hij zich ingezet om de Duitsers zoveel mogelijk tegen te werken. Vaak met gevaar voor eigen leven.

Mijn andere opa vertelde mij als kleine jongen een verhaal waarin hij gecontroleerd werd in de trein. De Duitsers vroegen naar zijn Ausweis die naar hun zeggen niet geldig was. Hij werd opgepakt en meegenomen naar Den Haag. Hij werd behandeld als een gevangene, liep geboeid over straat en bespuugd werd door Nederlandse mensen. Na een strafinrichting in Scheveningen is hij getransporteerd naar Amersfoort waar mensen als grof vuil behandeld werden. Na deze hel moest hij in een kamp in Duitsland gaan werken. Daar raakte hij bevriend met een Rotterdammer waar hij uiteindelijk een plan mee bedacht. Een plan om te vluchten. De vluchtpoging lukte en na dagen met gevaar voor hun leven rondzwerven vonden ze onderdak bij een Duitse boer. Hier is hij ondergedoken en heeft hij zelf een bunker gebouwd waardoor ze een bombardement overleefd hebben.

Een vraag zonder antwoord

Zomaar twee indrukwekkende verhalen van twee dierbare personen die ik gekend heb. En soms, heel soms vraag ik me af wat we er eigenlijk van geleerd hebben. Hoe kan het zijn dat iedereen dit soort verhalen kent, weet wat er in die tijd gebeurd is maar dat er nog steeds oorlog wordt gevoerd? Ik weet het antwoord niet.

Twee minuten stilte

Wat ik wel weet is dat, ondanks al het verschrikkelijke leed dat mijn opa’s hebben meegemaakt in de oorlog, ze mij nooit hebben ‘meegenomen’ in deze pijn. Ze hebben me erover verteld en zo goed mogelijk geprobeerd hun woede – die er zeker nog was jegens de Duitsers – achterwege te laten. Hoe groot is je hart als je dat kan. Iets waar we allemaal iets van kunnen leren. Ik stel daarom voor om vanavond twee minuten stil te zijn. Voor mijn beide opa’s maar ook voor mijn oma’s en voor iedereen die de Tweede Wereldoorlog heeft moeten meemaken.